Blues in Wijk

Blues in Wijk is opgericht in 2009, bestaat uit een stel enthousiaste bluesliefhebbers en organiseert jaarlijks ca. 10 bluesevents in theater Calypso, in de horeca, op de Lek, in de woonkamers en op buitenpodia. In je eigen stad genieten van mooie blues, dat is hun motto.

Contact en vriend worden

Stichting Blues in Wijk
Zocherstraat 3
3961 CK Wijk bij Duurstede
tel : 06-21132560
info@bluesinwijk.nl

web: www.bluesinwijk.nl

bank: NL92RABO0124453570

Status website

De website is na 10 jaar wat verouderd en wordt momenteel geheel vernieuwd. Op dit moment is uitsluitend de homepage actueel.

Beleef live het beste van de Nederlandse blues in Wijk.

Elk jaar organiseert de Dutch Blues Foundation een Challenge voor alle Nederlandse bluesbands.  Voor de zesde editie van 2016 gaven zich ruim 40 bands op.

Na een voorselectie en voorrondes stonden er uiteindelijk acht van hen op 9 oktober  in de finale. Daar kregen ze elk 20 minuten de tijd om aan publiek en jury te laten zien en horen wat ze in huis hadden.

De Brabantse bluesband DETONICS en het Noord-Hollandse duo  Robbert FOSSEN & Dave WARMERDAM waren de grote winnaars. Beide winnaars vertegenwoordigen Nederland tijdens de Internationale Blues Challenge in Memphis (USA) van 31 januari t/m 4 februari. De Detonics participeren bovendien in april in de Europese Blues Challenge in  het Deense Horsens. Voordat ze aan deze trips beginnen spelen ze vrijdagavond 6 januari eerst in theater Calypso. Een unieke kans dus om de beste blues van Nederland in Wijk bij Duurstede live te kunnen zien en te horen.  

Maar er is meer te doen die avond in Calypso. Het bestuur van de Dutch Blues Foundation is aanwezig om de muzikanten de, inmiddels met hun naam erin gegraveerde, winnaars-plaquettes uit te reiken.  Blues in Wijk staat stil bij de onlangs gewonnen gemeentelijke Vrijwilligersprijs, brengt een toost uit op het nieuwe bluesjaar en maakt het voorjaarsprogramma bekend. Bovendien zijn alle posters van BluesinWijk van de afgelopen  zeven jaar te zien, draait er een prachtige diavoorstelling van alle blueshighlights uit Memphis en is blues-DJ Jos aanwezig om lekkere blues te draaien in de pauzes. Kortom een heel mooie bluesavond in het sfeervolle Wijkse Calypso-theater met een voor Nederland uniek bluesconcept.

Theater Calypso, Markt 4 Wijk bij Duurstede.  Aanvang 20.00 uur. Tickets €12,50. Ticketverkoop: E-tickets (excl. ticketkosten)  via de ticketknop boven aan deze pagina, bij van Ginkel Muziek, Achterstraat 1 te Wijk bij Duurstede, tel: 0343-574522 of Calypso theater.

DETONICS.

 

Video Dutch Blues Challenge 2016.

Als Detonics speelt ontstaat er beweging. Zelfs de ferventste bankhanger kan de energieke 50-er jaren West Coast blues niet weerstaan. De naam Detonics verwijst naar het compacte 1911-style pistool dat eertijds door veel vrouwen ter bescherming in duistere gokhallen, onopvallend tussen de jarretels werd gestoken. Een staaltje van vroege creativiteit die lef en gezond verstand in de juiste dosis combineert. Een betere omschrijving van deze band is er niet te geven. De rauwe, ongepolijste stem van zanger Kars van Nus combineert bijzonder goed met de jazzy gitaarsounds van Jeremy Aussems en de gierende Hammond van Raimond de Nijs. De ritmesectie bestaat uit Mathijs Roks (drums) en Rene Leijtens (contrabas). 

ROBBERT FOSSEN & DAVE WARMERDAM.

 

video Dutch Blues Challenge 2016

Robbert Fossen heeft een flinke staat van dienst in de Nederlandse blues-scene opgebouwd. Met Peter Struijk wist hij in 2013 de finale van de International Blues Challenge in Memphis te bereiken. Dave Warmerdam was al op jonge leeftijd druk bezig zich muzikaal te ontwikkelen. De liefde voor de piano ontstond nadat de stemmer (Mr. Boogie Woogie) van de piano in het ouderlijk huis een kleine demonstratie weggaf. Een paar jaar geleden bracht Robbert als een soort coach een avond door in de oefenruimte met een jong bandje wat later samen met hem op een bluesnight in Lisse speelde. Dave Warmerdam was de toen 13-jarige pianist van die formatie. Inmiddels is de 16 jarige Dave een getalenteerd piaonospeler met  de nodige podiumervaring. Sinds eind 2015 spelen Robbert en Dave als duo met vooral Chicagoblues uit het repertoire van  Otis Spann, Muddy Waters, John Brim, Ray Charles, Bill Withers, Sam Cooke, Solomon Burke en The Staple Singers.

 

 

Theater Calypso, Markt 4 Wijk bij Duurstede. 

Zaal open 20.00 uur. Aanvang show 20.30 uur. Tickets €15,-. 

Ticketverkoop: E-tickets (excl. ticketkosten)  via de ticketknop boven aan deze pagina, bij van Ginkel Muziek, Achterstraat 1 te Wijk bij Duurstede, tel: 0343-574522 of Calypso theater.

Eric Steckel en de band van Bas Paardekooper 19 december 2009 Wijk bij Duurstede theater Calypso.

Het is inmiddels weer een paar jaar geleden dat Eric Steckel binnen onze landsgrenzen te zien was. De Amerikaanse gitaar belofte van weleer, betrad als ‘jochie’ van amper 16 voor het eerst de Nederlandse podia (zie foto hierboven theater Calypso Wijk bij Duurstede 19 december 2009) en is inmiddels uitgegroeid tot een vast blues-rock waarde in het internationale circuit.  In het voorjaar 2017 is hij weer in Europa en zal ook een  concerten verzorgen in Nederland, waaronder één in theater Calypso te Wijk bij Duurstede.  

Bluesveteraan in de dop. De nu inmiddels 25-jarige zanger, songwriter en gitarist wordt ook wel de jongste veteraan van de blues genoemd. Hij combineert vintage en moderne invloeden om tot zijn eigen ‘signature blend of tasty guitar-based bluesrock’ te komen. Hij heeft het podium gedeeld met de grootste namen van de blues en heeft de laatste tien jaar de wereld rond getoerd. Voor zijn leeftijd is deze jongen ongelofelijk ervaren en toegewijd. Zijn nieuwste release en reeds zevende album “Black Gold” laten de recensenten versteld staan. Opgenomen in Amsterdam en Nashville en onderscheidend als beste werk van Eric tot op heden. Eric wordt muzikaal ondersteund door een strakke ritmesectie, bestaande uit drummer Maikel Roethof en basgitarist Jos Kamps. Zelf is Eric gewapend met een ’65 Fender Strat en altijd klaar om het podium te bestormen. Daarnaast is hij al jaren een graag geziene gast op de grote blues festivals in Nederland, en weet het publiek iedere keer weer te imponeren met zijn geweldige gitaar virtuositeit! Een krachtige Amerikaanse gitaarspeler met een buitengewone authentieke blues soul.

Als klein jochie al in de ban van de gitaar. Al toen Eric Steckel 10 jaar oud was speelde hij door Albert King geïnspireerde stukken. In zijn geboortestad en omgeving ging het als een lopend vuurtje; ‘er loopt een jongetje rond dat dingen kan op een gitaar die niet te geloven zijn’. In 2002, op zijn 11de, nam hij zijn eerste album “A Few Degrees Warmer” op. Vanaf toen ging het hard met de bluesgitarist. Ook speelde hij al vaker in ons land; bijvoorbeeld als voorprogramma van Johnny Winter in Paradiso en op Bluesrock Tegelen. Na het album ‘Feels Like Home’ in 2008 transformeerde Eric van de bekende blues-tiener naar een wat meer volwassen gitaarbeul. Hij is nog steeds jong maar aan zijn spel is dat niet te merken! Er wordt steeds meer beweerd dat Eric in de voetsporen aan het treden is van zijn landgenoot Joe Bonamassa, die ook op zeer jonge leeftijd al de grote muziekpodia bespeelde. Nu nog de kans dus om in kleine setting Eric te bewonderen.

UITVERKOCHT!

Indien uitverkocht dan kun je Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. om op de wachtlijst te komen.

Omdat zijn eigenaar Robertson heette, was dat op de dag dat hij werd verkocht ook zijn naam geworden. Vanaf de slavenmarkt in had hij met nog vijf andere verkochte mannen achter het paard aangerend van Boss Robertson. Na een half uur waren ze aangekomen bij een hut midden op de katoenvelden. Hier begon zijn nieuwe leven, ver van huis.’

Trouble soon be over is een muzikaal theaterprogramma over de oorsprong van de Amerikaanse muziek tegen de achtergrond van raciale ongelijkheid. Meestergitarist Big Bo Brocken en zangeres Frederique Spigt spelen en zingen blues, gospels en rock ‘n‘ roll, terwijl oud radiopresentator Marc Stakenburg het verhaal vertelt van de familie Robertson die als slaaf naar The Mississippi Delta worden ontvoerd. Met hen reizen we mee door de tijd en het diepe zuiden van Amerika.

Theater Calypso Markt 4 Wijk bij Duurstede. Aanvang 20.30 uur. Tickets €15,-. 

Ticketverkoop: E-tickets (excl. ticketkosten)  via de ticketknop boven aan deze pagina, bij van Ginkel Muziek, Achterstraat 1 te Wijk bij Duurstede, tel: 0343-574522 of Calypso theater.

 ‘Trouble soon be over’ en het begin van de popmuziek.

Volgens muziekdeskundige Marc Stakenburg is het de meest fascinerende periode in de geschiedenis van de popmuziek. De voormalige radio 2 en 3 dj treedt op als verteller in het theaterstuk ‘Trouble soon be over’. Ruim een eeuw geleden ontstond in het Diepe Zuiden van Amerika de Blues. Nakomelingen van slaven die nog altijd onder erbarmelijke omstandigheden leefden, vonden er de blues uit. Wie had ooit kunnen bedenken dat die zwarte muziek het begin zou zijn voor de belangrijkste culturele uiting van de 20e eeuw; popmuziek? In het theaterstuk gaan de makers zelfs nog verder terug, naar de tijd van de slaven.

Frederique Spigt kennen we als theaterartieste die ooit begon als zangeres van de band I’ve got the bullets. Met haar succesvolle programma’s over Elvis en haar Americana optredens onder de naam The Medicine Show trok ze volle zalen. Met haar ruige bluesstem zingt ze in het stuk oa het aangrijpende Billie Holiday nummer Strange Fruit.  Wat heeft ze met die vroege Amerikaanse muziek? Frederique; ’Je hoort en je voelt dat het daar allemaal vandaan komt, het is het allereerste begin. Het kan niet anders dan dat het uit je tenen komt als je het zingt. Er zit zoveel in en achter.’

In het theaterstuk Trouble soon be over wordt teruggegaan naar de tijd van de slavernij in Amerika. Op de katoenvelden wordt gezongen, in de kerken zijn gospels te horen. Als veel zwarte mensen noodgedwongen het zuiden ontvluchten komen ze terecht in de grote steden, bijvoorbeeld in Chicago. Daar wordt de bluesmuziek elektrisch en versterkt, de eerste bands met drums en bas zijn er te horen. Mensen als Muddy Waters en Howlin Wolf inspireren groepen als The Rolling Stones. Het is het begin van de popmuziek zoals die vanaf begin jaren ’60 de wereld verovert.

Bo Brocken is een meestergitarist die als geen ander zowel de stijl beheerst van de eerste akoestische delta blues, maar ook de elektrische blues zoals die in Chicago ontstond. Al ruim 30 jaar treedt hij op in binnen- en buitenland. Over het belang van deze voorstelling zegt hij; ‘We kunnen genieten van deze mooie muziek maar ook leren van haar geschiedenis. Vooral nu, in een tijd van maatschappelijke onrust, kan de blues ons hoop en vertrouwen geven. Ons laten inzien dat we de fouten uit het verleden niet opnieuw hoeven te maken.’

Het verhaal van de blues wordt verteld aan de hand van de familie Robertson die als slaaf Amerika binnenkomen. Hun nazaten worden tweederangsburgers op wie allerlei apartheidswetten van toepassing zijn. Marc Stakenburg; ‘Die familie op zich is verzonnen, maar alles wat ze meemaken is historisch zo gebeurd. Bluesmuziek wordt vaak gezien als treurige muziek, maar dat is lang niet altijd het geval. Het is ook muziek die hoop geeft, die mensen helpt en een uitlaatklep is. Onze voorstelling eindigt dan ook als een feestje als we een paar echt bekende krakers spelen als Living with the blues en ja ook wat Elvis nummers. De rock ‘n’ roll kwam immers direct voort uit de blues. Voordat Elvis daar de wereld mee veranderde was er al heel veel gebeurd. Daarover gaat ons verhaal ‘Trouble soon be over.’

“Omdat zijn eigenaar Robertson heette, was dat vanaf de dag dat hij was verkocht ook zijn naam geworden, Boy Robertson heette hij nu. Vanaf de slavenmarkt in Natchez had hij met nog vijf verkochte mannen achter het paard aangerend van Boss Robertson. Na een half uur waren ze aangekomen bij een hut midden op de katoenvelden… Hier begon zijn nieuwe leven, ver van huis.”

Zo begint het verhaal van de familie Robertson, een arme zwarte familie die als slaven werden meegevoerd op een gevaarlijke zeereis vanuit Afrika, verkocht werden op de slavenmarkten in de zuidelijke staten van de USA en tewerk werden gesteld op de katoenplantages. Het was in deze tijd; zo rond de vorige eeuwwisseling dat er een broeierige mix van nieuwe culturen ontstond. In de katoenvelden van de Mississippi Delta werden werkliederen gezongen om het werk enigszins te verzachten, op zondagen werd er gezongen in de kerk. Aangezien de zwarte slaven geen trommels en andere “eigen” instrumenten mochten gebruiken, speelde de gitaar, banjo, ukelele en natuurlijk de mondharmonica een grote rol in de muziek. Rond 1903 ontstond er een fascinerend nieuw geluid; getekend door het zware werk, en doordrenkt van grote passie voor het leven van alledag; The Blues. Het ontstaan van The Blues zou later van cruciaal belang blijken voor de ontwikkeling van de Jazz, Rock’n’Roll, Soul en uiteindelijk onze hedendaagse Popmuziek.

In “Trouble Soon Be Over” wordt dit adembenemende verhaal verteld, wanneer de zwarte familie op hun onvoorstelbare reis door de zuidelijke staten van Noord-Amerika trekt en in aanraking komt met de nieuwe muziek en cultuur.

Deze reizende theatershow illustreert door middel van een passend decor, authentiek beeldmateriaal en natuurlijk de muziek, het leven op de velden en in steden zoals Clarksdale en Vicksburg Mississippi.

Het verhaal wordt verteld door ex-KRO Radiopresentator Marc Stakenburg. De muziek wordt live ten gehore gebracht door twee specialisten op het gebied van Mississippi Delta Blues en andere vooroorlogse stijlen: Fréderique Spigt en Big Bo.

Het is dit ongelofelijke verhaal dat verteld moet worden, de muziek die gehoord moet worden en moet blijven bewaard en gekoesterd tot in verdere generaties. Het is het verhaal waaruit we lering kunnen trekken, te beseffen waar en hoe onze rijke muzikale cultuur haar basis vond. Een voorstelling met een verhaal dat ons laat zien dat er hoop blijft bestaan, waar je door je tranen heen kunt lachen, zelfs tijdens de meest bizarre en ontzagwekkende situaties waarin een mens zich kan bevinden.

Verteller en schrijver: Marc Stakenburg

Muziek: Fréderique Spigt en (Big) Bo Brocken

Ondersteuning: Dutch Blues Foundation

Productionele leiding: Vera van Faassen

Een prachtige luisterbluesavond met Michael de Jong. 

UITVERKOCHT

Muziektheater Rijnstraat 3 Wijk bij Duurstede. 

Aanvang 20.30 uur. Tickets €15,-. 

Ticketverkoop: E-tickets (excl. ticketkosten)  via de ticketknop boven aan deze pagina, bij van Ginkel Muziek, Achterstraat 1 te Wijk bij Duurstede, tel: 0343-574522 of Calypso theater.

Op 18 februari 2017 werd Michael de Jong opgenomen in de Dutch Blues Hall of Fame, de hoogste onderscheiding die de blues in Nederland kent.

Tijdens zijn  optreden op 16 juni in Wijk bij Duurstede wordt hem de daarbij behorende Award officieel uitgereikt door de Dutch Blues Foundation.

De Jong werd geboren in Frankrijk uit een Franse moeder en een Friese vader. Samen met zijn ouders emigreerde hij op vijfjarige leeftijd naar de Verenigde Staten, waar hij opgroeide in Grand Rapids. Op zijn zesde kreeg hij de zangmicrobe te pakken via het kerkkoor. Op zijn dertiende leerde hij zichzelf gitaar spelen na een concert van Johnny Cash  bijgewoond te hebben - "Dat wil ik ook doen.". Op zijn achttiende startte hij zijn eerste band, The Nightwalkers.

In 1967 verhuisde hij naar Detroit, waar hij geregeld optrad op het John Sinclair's Ann Arbor Blues Festival. Tussen 1970 en 1974 reisde hij door de Verenigde Staten om uiteindelijk te belanden in New Orleans.  Daar trad hij gedurende dertien maanden zo goed als iedere nacht op in de louchere buurt van Bourbon Street. In 1975 settelde hij zich in Californie wat tot 19 september 1984 zijn nieuwe verblijfplaats zou zijn. Daar trad hij op met legio muzikanten: Jerry Garcia, Paul Butterfield, Albert Collins, John Lee Hooker, Maria Muldaur, Country Joe, Charlie Musselwhite, Albert King... Alsof dit nog niet genoeg was, sloot hij zich toen aan als gitarist bij blueslegende Jimmy Reed  en band. In die tijd begon hij onder invloed van Jimmy Reed zijn eigen teksten te schrijven.

In 1981 nam hij zijn eerste album op, All Night Long. In 1984 had hij genoeg van de Amerikaanse "geldwolf-cultuur" en, zwerend nimmer naar de Verenigde Staten terug te keren, keerde hij terug naar Europa waar hij Parijs, Londen en Bremen doorkruiste om in Kopenhagen, Denemarken zich te settelen van 1985 tot 1988. Toen schikte hij zich naar zijn Nederlandse naam en vertrok naar Nederland. Eind jaren tachtig, begin jaren negentig leefde Michael een eerder turbulent leven in Amsterdam. De seks, drugs en blues van die en vroegere dagen eisten uiteindelijk hun tol en rond 1992 kreeg hij het vonnis HIV-positief te horen. Zoals hij zelf zegt heeft hij zich aan alle zonden, buiten moord, schuldig gemaakt. Toch heeft hij sinds dan drank en drugs afgezworen. In 1993 vestigde hij zich in Dordrecht, waar hij tot op vandaag nog steeds in zijn eerste eigen huis verblijft.

Zijn eerste Europese cd was Fugitive Love Songs (Tombstone Records - 1993). Drie jaar later kwam zijn volgende studioplaat Who's Fooling Who uit onder Munich Records. Voor Munich Records nam hij zeven platen op, vaak in één take. In 2012 kwam zijn recentste studioplaat uit: Life in D-Minor.

Michael de Jongs muziek is door de jaren heen niet helemaal hetzelfde gebleven. Waar hij in zijn vroege jaren meer beïnvloed werd door jaren vijftig blues en rockabilly, speelt hij vandaag voornamelijk solo, iets ingetogener en met een rauwe, doorleefde stem waarin lief en leed doorklinkt, begeleid door bluesy gitaarriffs. In zijn teksten durft hij nu eens het verval van de maatschappij te hekelen, dan weer vormen zijn ruwe levenservaringen en geloof een inspiratiebron. Zijn vader draagt hij op handen en wanneer hij die even vrij heeft, wijdt hij ze aan, zoals hij zelf zegt, Gods meesterwerk: de vrouw. Hij is een sterke voorstander van "betaalbare" muziek. Zo stelt hij op zijn website zelfs niet langer uitgebrachte albums gratis ter beschikking.

IMG_7872

Michael de Jong in het Lingehuis te Geldermalsen op 7 februari 2015: ‘An Evening With The Blues’. 

Tekst: Paul Scholman / Foto’s en Video: Bert Lek

Henk Demper, spreekstalmeester van Stichting Betuws Blues & Jazz promotie opent de avond met de mededeling dat het Lingehuis nog één keer beschikbaar is voor een mooie bluesavond in Geldermalsen en dat is op 7 april a.s. als Spencer Bohren deze lange reeks komt afsluiten en de stichting noodgedwongen verder gaat in het naburige dorp Meteren. Daar wordt hard gebouwd aan het ‘MFC De Pluk’, die ook plaats biedt aan een concert/filmzaal met 92 stoelen, die ingeschoven kunnen worden in de wand. Wanneer de stoelen verborgen zijn, kunnen we 160 staanplaatsen hebben.

Wat kan ik verwachten van Michael de Jong? Ik heb wel een vermoeden. Ik had Michael ooit een jaartje of 13 terug in ‘Het Dak’ in Leerdam gezien en daar was ik zeer onder de indruk geraakt van de man. Korte tijd later nog een keer in de kleine zaal van het Muziekcentrum Vredenburg te Utrecht waar je in de kleine zaal met een uitstekende akoestiek een perfect geluid had. Michael had toen net het album ‘Park Bench Serenade’ uit. Mijn grootste vraag: is hij nog bij stem? Ja dat is hij, zo blijkt al snel. Michael komt het podium op, gaat zitten, vindt het licht wat te fel en dat wordt snel voor hem aangepast. Daar is Mountain of Love, ‘an oldie’ vertelt Michael (My version…. zegt ie erbij). Train Don’t Run There Anymore, een meeslepend melancholisch nummer, is de volgende in een lange reeks intrigerende songs.

“I NEVER use any kind of a playlist. I kind of “feel” the place out for the first song and THAT one can be a surprise (even to myself”). Hij klinkt bijna nog net als in 2002. Natuurlijk heeft Michael wel wat aan kracht ingeboet, maar het is ruim voldoende om je vast te houden en te luisteren en vooral je mond te houden. Het lijkt wel of niemand iets durft te zeggen, zo stil is het in het uitverkochte zaaltje. Het Michael venijn vind je nog steeds terug in zijn nummers.

IMG_7891

Michael neemt tussen de nummers ruim de tijd om zijn gitaren te stemmen, Pietje precies als hij is, maar daar krijg je wel wat voor terug en zelfs bij het stemmen is het stil. Veel van zijn nieuwe cd ‘Something For The Pain’ wordt gespeeld. Een van de vele hoogtepunten is het titelnummer van deze plaat. Een technisch hoogstaand nummer waarbij Michael geraffineerd met zijn linkerhand op de hals snaar voor snaar bespeeld, maar wel in een soort uptempo manier en dan de teksten, die zijn niet gebaseerd op rijmschema’s. Het gaat ergens over. Vaak gaat het over hoe hij tegen het leven aankijkt, wat hij voelt, wat hij meemaakt. Op het gebied van politiek, religie, pijn, en alles wordt even intensief gespeeld en ingetogen gezongen, uitbundig gezongen of fel als het moet, als er misstanden aan de kaak worden gesteld door hem.

Rancuneus kan hij ook zijn zo is gebleken. Hij had een conflict met Munich records wat hem deed besluiten zijn cd’s uit die tijd als gratis download op zijn eigen website te zetten.Tussen de nummers door is er plaats voor verhaaltjes en humor. Zelfs aan het einde van het concert een medley van Buddy Holly met de vraag of het erg is dat hij dat gaat spelen met eventueel een foutje, maar de lol spat er dan ook van af. Dan ook nog even met een stevige toegift spelen waar de vonken werkelijk vanaf vliegen. De dankbaarheid van het publiek is een minutenlang staande ovatie aan een man die een véél grotere status verdient dat hij nu heeft. The Dutch Blues Foundation krijgt een sneer van hem. Ikzelf roep al jaren dat de man minimaal in de Hall of Fame hoort te staan, een oeuvre prijs moet krijgen, gezien de staat van dienst die hij heeft opgebouwd, ook aan de overkant van de plas waar ze The Blues hebben uitgevonden, maar vooral ook hier in Nederland. Het is Michael met de paplepel ingegoten en hij speelt alweer een jaar of 20 in Nederland en heeft een berg cd’s afgeleverd waar geen bluesman of -vrouw aan kan tippen. De intensiteit is groot, hij is altijd origineel en dus verveelt het nooit. Hij vindt dat er twee mensen binnen deze landsgrenzen waren die er voor in aanmerking kwamen. Harry Muskee en naar goed gebruik en bescheidenheid (be)noemt Michael zichzelf, in mijn ogen volkomen terecht, als de nummer twee.

IMG_7888

IMG_7926

De man ademt blues en heeft aan de zelfkant van de samenleving geleefd. Op straat dus, met drank en drugs, lees hier ons recente interview met hem, maar moet hij daarvoor veroordeeld blijven en niet geëerd worden? Als we als vooruitstrevend blueslandje onszelf serieus willen blijven nemen en door ons omringende landen en het grote land waar de blues vandaan komt serieus willen worden genomen, moeten we kijken naar wat de man heeft gepresteerd. en niet het lachertje worden door deze parel onder het vloerkleed te moffelen! Mijn mening is dat Michael de Jong bij leven geëerd moet worden en niet postuum! Wat mij betreft is de lobby weer opgestart… Wellicht zijn er blueslovers die hem niet kennen, maar de komende weken, maanden de kans hebben om dat recht te zetten en hem op waarde kunnen schatten.

Ik heb nog even wat opmerkingen na afloop van het concert op een rijtje gezet die recht doen aan deze uitstekende bluesavond:

* “Geloof dat we een heel erg bijzondere bluesavond hadden. Uitverkocht Lingehuis, muisstille zaal, bijna 3 uur adembenemende blues, prachtige songs, veel improvisatie, passie, hartstocht. Blues straight from the heart!  Man wat een concert! Met volle teugen genieten van een absolute topavond”.
* “Je hebt echt wat gemist. Het was een optreden om in te lijsten. Zo maak je ze tegenwoordig niet meer zoveel mee”.
* “Heerlijk avondje hel en verdoemenis.”
* “Wat een topavond zeg!”
* “Nog altijd vlijmscherp deze man. Heerlijk om te zien en te beluisteren”.
* “Vooral de gitaarkoffer is mooi, als die kon praten?”
* “Hij is al 70 en dan gewoon beginnen om 20.30 en met slechts een kleine onderbreking doorgaan tot 23.45 uur. Petje af”.
* “Het was een bijzondere avond in zo’n provincieplaatsje als Geldermalsen: in het Lingehuis trad Michael de Jong op en het was geweldig om naar deze man te kijken en te luisteren en de mensen…die waren muisstil en onder de indruk.”
* “Sommige teksten geven je kippenvel….”
* “Ik voel me bevoorrecht om bij zulke concerten aanwezig te kunnen zijn…”

Website Michael de Jong

Michael de Jong – “Almost Rained Today”

Gratis toegang.

Zaterdag 2 september organiseren Blues in Wijk, café de Veldpoort en theater Calypso weer een bluespodium met hele middag blues op het plein bij café de Veldpoort. Vanaf 14.00 uur elk uur een band. Als eerste Basic Station, daarna Blue Rebel, gevolgd door B – Ware  en als afsluiter St. Louis Slim. BluesinWijk heeft ook het najaarsprogramma gereed met ruim 20 bands op de boot, in Calypso en in de café’s. Waar, wie en wanneer zie je in de nieuwe flyer die dan klaar ligt.

Meerdere muziekpodia was een paar jaar terug  een nieuw idee van organisator Tom van Ginkel. Zo kwam er naast een bluespodium ook een poppodium en een DJ/dance-event. Wilfred Allers van de Veldpoort was blij verrast toen Tom hem voorstelde het bluespodium bij zijn café te plaatsen. Al drie jaar op rij werd het een groot succes met het podium op het pleintje hoek Singel-Zandweg. Een mooie plek bij de "hoofdingang" van de Uitmarkt. Wilfred zorgt voor een podium, hapjes en drankjes,  van Ginkel Muziek/Calypso-theater voor het geluid, BluesinWijk voor de programmering en de bluesbands terwijl Radio 90-FM ‘Blues for you’ - DJ Jos du Floo lekkere blues draait tijdens de bandwisselingen. Een mooie samenwerking, waar iedereen blij van wordt.

WEER EEN HELE MIDDAG BLUES BIJ ‘KLEURRIJK UIT IN WIJK’.

 

14.00 uur BASIC STATION

 www.basicstation.nl

De in 1993 opgerichte rock & bluesband Basic Station is inmiddels in Driebergen en wijde omgeving geen onbekende meer. De band zag het levenslicht in Studio Siskin te Driebergen. Naast enkele covers van o.a. Stevie Ray Vaughan en Jimi Hendrix speelt Basic Station vooral eigen repertoire, geënt op de rhythm & blues uit de jaren zestig , zeventig en tachtig. In die jaren liggen de muzikale roots van het merendeel van de band en dat is goed te horen. Alle leden van Basic Station kunnen teruggrijpen op jarenlange podiumervaring in uiteenlopende bands. Basic Station speelt niet alleen regelmatig op festivals, maar ook in de kroeg op de hoek. Eind 2002 nam Basic Station zijn eerste cd op, ‘Your Name is my guitar’ genaamd, gevolgd door de cd ‘Trackin' on a Trail’ in 2005. De muzikale ervaring, de gedrevenheid en niet te vergeten het plezier waarmee de band muziek maakt, komen op deze cd's volledig tot z'n recht. De wisselwerking met het publiek in een ontspannen sfeer is voor hen een must om de rock & blues goed tot zijn recht te laten komen. Basic Station is swingende, snaarstrakke rock & blues, stevig en gevoelig, uitbundig en ingetogen: kortom, muziek vanuit het hart. De groep bestaat uit Willem Schriekenberg (gitaar en zang), Henk Haar (basgitaar), Dick Verbeek (drums), Ben Petersen (toetsen) Ruud Wegman (harmonica) of Bart de Vos (alternate harmonicaspeler).

15.00 uur BLUE REBEL

Blues That Rocks

Blue Rebel is een powertrio bestaande uit de veteranen, ex-Kingbee Tony Frans (bas en zang), Elbert Kok (gitaar en zang) ex- Coloured Dream en Sweet Bourbon en Gerrie van Heck (drums en zang) ex- Vanalles en huidige Pinktone.De band heeft zich laten inspireren door de Engelstalige bluesbands uit de jaren 60, en speelt covers van o.a. The Cream, Jimi Hendrix, The Free e.a. Maar ook de huidige gitaristen, o.a. Joe Bonamassa, worden niet vergeten. Daarnaast speelt de band ook eigenwerk gecomponeerd door Elbert Kok

. 

16.00 uur B-WARE

www.bluesband-b-ware.nl

Funky Blues Music

B-Ware bestaat uit Peter van Houten (drums), Alfred Mulder (bas), Siebe Balt (gitaar), Jan van der Kooi (toetsen), Else Kingma (zang) en Leopold Wijdeveld (mondharp en sax). Een band met een grote voorliefde voor de blues en een setlist vol swingende nummers, met hier en daar jazzy en funky titmes. 

l

17.00 uur ST. LOUIS SLIM 

www.stlouisslim.nl

Live (Chicago) Bluesband

St. Louis Slim is opgericht in 2009 en bestaat uit vier doorgewinterde bluesmuzikanten met een zangeres. De band speelt een mix van eigen werk en versies van meer en minder bekende songs van de blues-giganten. Slim behoort tot één van de meest optredende bluesbands in Nederland met ca. 50 optredens per jaar (w.o. ook de bekende festivals) door heel Nederland en België en soms ook Duitsland. Maart 2016 is de cd ‘Desolated Track’ uitgekomen die uiterst positieve recensies kreeg uit zowel de blueswereld als daarbuiten. Juni 2017 heeft de release van de vierde cd ‘Empty Places’ plaatsgevonden met daarop het merendeel eigen werk. 

 

UITVERKOCHT

STONES & BLUES

Blues in Wijk en Kasteel Cultureel slaan zondagmiddag 13 augustus de handen weer ineen en verzorgen samen een heerlijke muziekfeest. Na de eerdere successen van ‘ ‘Woodstock’ en ‘Clapton Blues’ is het thema dit jaar ‘Stones & Blues’.

Op de prachtige locatie van Kasteel Duurstede spelen dit jaar de Rolling Stones tributeband UNDERCOVER en de éénmans blues ’band’ BIG BO. Onvervalste Stonesnummers afgewisseld met real deal oude blues, een ongetwijfeld prachtige beleving voor zowel rock- als bluesliefhebbers. .

Willem van de Kraats, één van de bestuursleden van Blues in Wijk vertelt er enthousiast over.  'Al vanaf dat de Stones als bluesbandje in de jaren '60 begon ben ik groot liefhebber van ze. Ik bezocht meerdere keren hun concerten, ook toen ze de blues al ruim ver zich hadden gelaten en uitgroeiden tot de beroemdste rockband van de wereld. Vorig jaar maakten ze een prachtige CD met nummers van hun oude blueshelden en enige tijd terug werd bekend dat ze opnieuw gingen toeren met in september ook concerten in Nederland. Toen we dan ook zochten naar het thema voor 'Blues at the Castle 2017' was de keus voor  'Stones & Blues' snel gemaakt. Met 'Undercover' halen we dan wel niet de echte Stones naar Wijk, maar wel het beste wat er op tribute-gebied in de Benelux te krijgen is. Bovendien hebben we ze gevraagd wat bluesnummers van de laatste Stones-CD in te studeren om het bluesgehalte op het Kasteel wat te verhogen.  Als tegenhanger op de Stones-rock hebben we ook een bluesact in de muziektent: Big Bo Brocken met zijn one-man-band. Hij won vorig jaar de Dutch Blues Challenge, was al enkele keren onze gast in theater Calypso en is inmiddels uitgegroeid tot een echt bluesfenomeen. Bo en Undercover spelen beurtelings. We gaan ervan uit dat we op deze manier zowel de rock- als de bluesfans een fantastische mooie muziekmiddag kunnen bezorgen. We zijn inmiddels uitverkocht.'

TRIBUTE TO THE ROLLING STONES

Foto: Danny van der Weck DW Images.nl

Undercover is een echte live band. Rauw en puur zoals de Stones zijn.  Zonder een kopie te willen zijn van de RollingStones heeft Undercover een zanger met een net zo energieke performance als Mick Jagger en worden de legendarische riffs van Keith Richards in authentieke stemming gespeeld. Undercover klinkt als de Stones in hun beste jaren en speelt de nummers hartstochtelijk en herkenbaar. De ultieme Stonessfeer ontstaat door het publiek te betrekken bij de show. Naast de grote hits zoals Satisfaction, Hey Angie, Paint It Black, Sympathy For The Devil en nog vele anderen speelt Undercover ook minder bekende nummers. Een ding is zeker: Undercover heeft de muziek van de Rolling Stones goed onderzocht en begrepen en brengt deze met net zoveel passie en lol als de Stones (nog steeds) zelf doen. Undercover heeft dat de afgelopen jaren bewezen door uitgenodigd te worden op alle grote landelijke Stonesfanclubdagen in Nederland en België en mag zich thans verheugen op de warme belangstelling en support van een groot aantal Nederlandse en Belgische Stonesfans.

 

Foto Ed Magielse

Big Bo in januari 2016 in theater Calypso Wijk bij Duurstede. 

Bo Brocken (artiestennaam: Big Bo) speelt zijn blues met hart en ziel. Met zijn ongepolijste, soulvolle stem begeleidt hij zichzelf op akoestische en elektrische gitaar, steel dobro, cigarbox gitaar, hi-hatt en bassdrum. In deze one-man-band setting speelt hij naast eigen werk voornamelijk blues-klassiekers uit de jaren '30, '40 en '50 waarbij onversneden en vaak obscure Deltablues de boventoon voert. Emotionele akoestische Blues, vlotte Ragtime en doorleefde Deltablues, songs vol bezieling gebracht, worden doorspekt met virtuoos spel op slide-gitaar en rudimentair fingerpicking-werk.

Big Bo wint in 2015 de eerste prijs in de categorie solisten/duo's, tijdens de prestigieuze Dutch Blues Challenge, de belangrijkste prijs voor Nederlandse Blues artiesten. In januari 2016 vertegenwoordigde  hij Nederland  in Memphis (USA) op de International Blues Challenge.

Big Bo heeft zich verschillende stijlen binnen de Blues eigen gemaakt, van de noordelijke Chicago Blues tot diep in de Delta, van de Slave Hollers tot Gospel en Spiritual en van opwekkende Georgia Ragtime en Piedmont style tot swingende New Orleans Hokum. Nummers van onder meer Charley Patton, Muddy Waters, Robert Johnson, Skip James, Bukka White, maar ook Sister Rosetta Tharpe, Brownie McGhee, Blind Willie McTell en vele anderen worden op bezielde wijze vertolkt, waarbij de intentie en emotie van de Blues steeds bewaard blijft. Bo heeft slechts één doel in zijn leven: deze muziek moet gehoord worden. Hij maakte er zijn levenswerk van en beheerst het dan ook als geen ander. Het is fascinerend om te zien hoe deze man één wordt met zijn muziek. In het eigen werk, maar ook in de vertolkingen van traditionals klinkt altijd de eigen hand door en dat maakt Big Bo tot een unieke artiest. Daarnaast is Bo ook een uitstekend verteller en tijdens zijn optredens voorziet hij de muziek van de mooiste verhalen, anekdotes en gebeurtenissen uit de tijd van weleer. Het leven heeft zich aan Bo niet altijd van zijn mooiste kant laten zien. Deze levenservaring weet hij gepassioneerd te vertalen in de uitvoering van zijn muziek. 

 

 

BLUES AT THE CASTLE 2014, 2015 en 2016

   

   

      

    

    

UITVERKOCHT

Ms. Salvinia.
Eind 2010 ontstond bij de Wijkse bluesmannen het idee voor een bluescruise op de Lek toen het statige riviercruiseschip Salvinia in de Wijkse haven was afgemeerd ivm een open dag. In 2011 vaarde de “bluesboot” voor de eerste keer de Wijkse haven uit. Voor de Arnhemse rederij Feenstra, de eigenaren van het schip en de bemanning weer eens wat anders dan de gebruikelijke zomerse Rijn en Moezeltrips. Onderweg niet alleen lekkere blues en een meer dan voortreffelijk scheepsbuffet maar ook prachtige vergezichten over de rivier, uiterwaarden en rivierdorpen. De vaargasten keken hun ogen uit.

22 oktober 2017
Zondagmiddag 22 oktober kunnen bluesliefhebbers vanaf 13.00 uur weer inschepen in de Wijkse Stadshaven. Parkeren kan er voor de deur. Als iedereen aan boord is steken we van wal en gaan de muzikanten los. De vaarroute langs de Utrechtse Heuvelrug richting Rhenen/Wageningen kan dit keer niet ivm een stremming van de sluis bij Amerongen. We gaan dus richting Culemborg en Amstertdam Rijnkanaal met aan bak- en stuurboord prachtige uiterwaarden en natuurgebieden. Ons videoteam zorgt dat iedereen aan boord op schermen de muzikanten goed kan zien en ook dit jaar is Barbershop Wijk bij Duurstede weer van de partij. Rik van Laar neemt zijn scheerstoelen mee en met twee andere barbiers knipt hij op het achterdek de mannenbaarden. Natuurlijk is de bar aan boord de hele trip geopend en in het restaurant staat eind van de middag een meer dan voortreffelijk buffet klaar voor iedereen. Rond 19.30 uur zijn we weer terug in Wijk. Alle tickets zijn inmiddels verkocht. 

Blues van topniveau.
Bestuurslid Gerrit Dijk vertelt over het hoge bluesgehalte op deze cruise: “Net als in 2015 vroegen we aan een gerenommeerde Nederlandse blues muzikant het bluesprogramma te willen samenstellen. Dit keer legden we de vraag voor aan de Haagse Kees Dusink, al jarenlang als gitarist actief in de Nederlandse blueswereld, een echte Peter Green-kenner en in 2011 geëerd met een Dutch Blues Award. Kees vond het een eer en uitdaging om dit voor zijn rekening te nemen. Hij komt met zijn eigen band (Dusink Blues) aangevuld met de ook in Wijk goed bekende Belgische Blues Challenge-winnaar Guy Verlinde, bluesharmonica-topper Robin van Roon, Nederlandse beste blueszanger (geëerd met een Award in 2014) Robbert Fossen en het jonge pianotalent Dave Warmerdam. Robbert en Dave wonnen in 2016 de Dutch Blues Challenge en vertegenwoordigden ons land begin 2017 in Memphis. Kortom een stel bluesmuzikanten van de ‘buitencategorie’. Ze spelen in wisselende combinaties. Dat wordt gewoon een programma om je vingers bij af te likken”.

Dusink Blues

Dusink Blues is de nieuwe band rondom gitarist Kees Dusink. Zijn gelauwerde stijl en geluid komen nu nog beter tot hun recht dankzij het gitaarwerk van Stephan Bijl, de vocals van Marc Bocken en de grooves van Marco Overkamp op drums en Donald van der Goes op basgitaar. Dusink Blues is grenzeloze energie, zichtbaar plezier en voelbare synergie. Blues vanuit de onderbuik, een uitzonderlijk dynamische band die soms fluistert, maar ook kan brullen. Vijf geweldige muzikanten die elkaar al jarenlang kennen van festivals en die elkaar nu hebben gevonden in een gedeelde liefde voor de muziek van onder andere Albert Collins, Peter Green en Albert King. In een momentum waarin ze allemaal op zoek waren naar iets nieuws, iets wat fluweelzacht, breekbaar en tranen trekkend mooi mag zijn maar soms ook ongepolijst, rauw en duister. Met zowel covers als met eigen werk, soms puur instrumentaal, meestal niet, maar in ieder geval en altijd met dat uiterst herkenbare ‘Dusink Blues geluid’.


Robbert Fossen & Dave Warmerdam.

Robbert Fossen heeft inmiddels een flinke staat van dienst in de Nederlandse blues scene. Een paar jaar geleden bracht hij als een soort coach een avond door in de oefenruimte met een groepje kinderen van 9 t/m 13 jaar oud. Dit bandje opende samen met Robbert een door hem georganiseerde bluesnight in Lisse. Dave Warmerdam was de toen 13-jarige getalenteerde pianist van die formatie. Inmiddels is Dave 17 jaar en heeft al de nodige podiumervaring opgedaan. Ook is hij zeer verdienstelijk gaan zingen en gitaarspelen. Een veelbelovende muziekcarrière is ontsproten. Sinds eind 2015 spelen Robbert en Dave samen. Als duo spelen ze vooral de blues uit Chicago met nummers van Otis Spann, Muddy Waters en John Brim.

Guy Verlinde (B)

Na jaren van noeste arbeid werd Guy Verlinde de blues trots van België. En al klinkt het wellicht als een cliché, hij is bij uitstek ‘the hardest working performer’ binnen de Belgische blues scene. In acht jaar tijd heeft hij negen albums uitgebracht en tekende hij een platencontract bij de prestigieuze labels Parsifal (B) & Dixefrog Records (FR). In 2011 won hij de Belgische Blues Award. Hij vertegenwoordigde België bij de European Blues Challenge '12 in Berlijn en in 2014 werd hij verkozen tot ‘Best Live Act’. De laatste jaren heeft de Europese blues scene Guy Verlinde eveneens ontdekt na zijn tournees in Holland, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Spanje, Zwitserland, Slowakije en Luxemburg.

'Slim' Robin van Roon'

Slim Robin is een Nederlandse harmonicaspeler/zanger die vooral bekend is van zijn harmonicaspel bij een aantal bluesbands waar hij deel van uitmaakte (Dave Chavez Band & Livin Blues Xperience). Je kon hem de afgelopen jaren vinden op nationale en internationale podia. Hij is al twee keer genomineerd voor beste blues harpist door de Dutch Blues Foundation.

Zaterdag 25 november 2017 staan de Wijkse café’s  weer bol van de blues. BluesinWijk en de Wijkse horeca organiseren dan voor de zevende keer dit bluesfestival in de Wijkse binnenstad. Zestien blues optredens en net als vorig jaar ook de hele dag blues op het stadscarillon. Alles gratis en op loopafstand van elkaar.  

Het festival opent om half drie  in het E&E Gasthuis, vanaf vier  uur  neemt theater Calypso het stokje over en vanaf zes uur kunnen bluesliefhebbers in enkele restaurants lekker eten met  een bluesje erbij.  Na het eten gaan we van af 20.00 uur weer verder in theater Calypso en in de Engel. Na 21.00 uur  beginnen ook de café’s op stoom te komen met bluesbands tot diep in de nacht. Genoeg te doen dus.  

Blues in de middag.

De blueskroegentocht steekt om 14.30 uur van wal in het grand café van het E&E Gasthuis met een optreden van Mr. Boogie Woogie, de kersverse winnaar van de Dutch Blues Challenge 2017!  In 2010 was hij al uitgeroepen tot Best Dutch Blues Pianist maar hij is vooral ‘the Hardest Workin’Man in Boogie Land. Elk jaar weer een groot succes voor de ouderen van Wijk. Een vrolijke en leuke middag, waar wordt meegezongen, geklapt en zelfs gedanst. Aansluitend speelt vanaf 16.00 uur in theater Calypso de Amerikaan Tony Spinner, bij het grote publiek vooral bekend door zijn jarenlange deelname aan de wereldband Toto.

Blues tijdens het eten.

Tussen 18.00 en 21.00 uur is het tijd voor de inwendige mens. Op vijf plekken kun je lekker eten en blues met elkaar combineren. In de Veldpoort een optreden van The Bluetails, bij Café Ome Ko speelt het duo The Spider & The Fly, bij Mazi Mas Little Boy Boogie, in Bistro Florian een optreden van Third House On The Left, bij Pepe’s Cucina staat Homeless en vanaf 20.00 uur speelt Ramblin’ Dog een uurtje in de Engel.

Blues in de avond.

Om 20.00 uur weer een optreden in theater Calypso door Richard van Bergen's Rootbag met special guests Kai Strauss en Gait Klein Kromhof, geïnspireerd door hypnotiserende blues van de Mississippi Delta, sexy grooves uit New Orleans en stomende R&B. De band mengt dit alles samen tot een Rootbag-achtige gumbo soep, rauw, intens, soulful en groovy.  Terwijl de Richard and Friends nog volop bezig zijn, gaat in de cafés het avondprogramma van start. Binnen een straal van nog geen 500 meter kun je terecht in zes cafés. In de Engel Mojo Hand en in de Vaert Midland Blues Band. Bij Ruud en Sil in café BijDie2 blues door Trouble No More. In café ’t Hoff speelt de Charles Adrian Band en bij Café Ome Ko  Joost de Lange Rock/Blues Experience. Vanaf een uur of tien sluit ook Eethuys Dorestad aan met Bacon Fat Louis.

Blues in de nacht.

Na middernacht gaat de blues nog door in de cafés BijDie2, Ome KO en de Vaert. In het  Pakhuis wordt de uitsmijter verzorgt door de Bullfrog Taste Express. Zij brengen een muzikaal eerbetoon aan een van de meest invloedrijke gitaristen uit de historie van de rock. Centraal staat hier natuurlijk Rory Gallagher, de helaas veel te vroeg overleden Ier die met zijn afgeragde Strat een regelrecht icoon in de blues-rock is geworden. Ze sluiten de kroegentocht af met een spetterend en stevig optreden.

Sluitingstijden café’s.

Voor alle horeca geldt dat je tot 01.30 uur naar binnen kunt, daarna gaat de deur dicht. Binnen is binnen, je kunt eruit wanneer je wilt, maar hoppen van kroeg naar kroeg is dan voorbij.

 

Programma:

14.30-16.00       E&E Gasthuis                   Mr Boogie Woogie

16.00-18.00       Calypso theater                Tony Spinner (USA)

18.00-21.00       de Veldpoort                     The Bluetails

18.00-21.00       Pepe’s Cucina                  Homeless

18.00-21.00       Bistro Florian                    Third House On The Left  

18.00-21.00       Café Ome Ko                   The Spider & The Fly

18.00-21.00       taverne Mazi Mas             Little Boogie Boy 

20.00-22.00       Calypso theater                Richard van Bergen's Rootbag

20.00-21.00       de Engel                           Ramblin’ Dog 

21.00-23.00       de Engel                           Mojo Hand

21.00-24.00       't Hoff                                Charles Adrian Band     

21.30-01.00       BijDie2                              Trouble No More

21.30-01.00       de Vaert                            Midland Blues Band 

22.00-01.00       Café Ome Ko                   Joost de Lange Rock/Blues Experience

22.00-24.00       Eethuys Dorestad            Bacon Fat Louis

00.00-02.00       het Pakhuis                      Bullfrog Taste Express

 

 

 BLUES op het STADSCARILLON (10.00-22.00 uur)

 BLUES IN DE MIDDAG 

 

Mr. Boogie Woogie (14.30-16.00 uur E&E Gasthuis)

Op zijn 12de had hij zijn eerste baantje als pianist. In 2005 werd hij gekozen tot Best European Blues Pianist. In 2010 uitgeroepen tot Best Dutch Blues Pianist. Genomineerd voor Best Dutch Blues Pianist in 2013 maar hij is vooral ‘the Hardest Workin’Man in Boogie Land.

Tony Spinner (USA) (16.00-18.00 uur theater Calypso)

De Amerikaan Tony Spinner is bij het grote publiek vooral bekend door zijn jarenlange deelname aan de wereldband Toto. De Tony Spinner Band bestaat uit drie muzikanten die avond aan avond hun voorliefde voor blues, rock en funk tentoonspreiden. Naast Spinner zijn dit Michel Mulder (bas) en Alex Steier (drums). In roem, uiterlijk vertoon of virtuoze trucs zijn ze niet geïnteresseerd. Imponeren laten ze graag aan andere muzikanten over. Het draait enkel om emotie, plezier en het goede gevoel. ‘Don't try to impress with fancy guitar licks, but always play from the heart’. Zijn eerste cd ‘Saturn Blues’ kwam uit in 1993, Tony’s laatste album, genaamd ‘Earth Music For Aliens’ dateert alweer uit 2013 en is een genot om naar te luisteren. The Tony Spinner Band speelt regelmatig in de Verenigde Staten en in Nederland.

BLUES TIJDENS HET ETEN (tussen ca. 18.00 & ca. 21.00 uur)

Homeless (Pepe's Cucina)

Homeless is een spel tussen harp (Jan van der Leest) en akoestische gitaar (Max Leukfeldt). Tijdens ‘Don't Leave Me’ laat zanger Max Leukfeldt een snik in zijn stem horen, maar ook een byte en dat grijpt je aan. Max ondersteunt zichzelf met zijn akoestische gitaar, terwijl zijn harpman op gevoel zijn buurman begeleidt. De zanger laat stiltes vallen om het instrumentarium te benadrukken. De mannen spelen wat eigen werk, maar ook een aantal covers en de reacties vanuit de zaal zijn lovend, ook achteraf. Homeless heeft in mei hun eerste single uitgebracht op Spotify en in het najaar komt hun album uit. Dat maakt nieuwsgierig en smaakt naar meer.

Third House On The Left (Bistro Florian)

In 2013 zijn Guido Brassé & Robbert Duijf begonnen aan hun muzikale reis. Hun passie voor de Traditional Root muziek, van Blues tot Gospel anno 1900 tot 1940, brengt hun steeds dichter bij elkaar. Het typische fingerpicking gitaargeluid van Robbert gaat hand in hand met het mondharp spel van Guido en de zang van beide heren sluit perfect bij elkaar aan. Inspiratie halen zij uit de muziek van Charlie Patton, Robert Johnson, Son House, Doc Watson en Lead Belly. Toeval bestaat niet in hun ontmoeting, samen voelen ze dat deze gedeelde passie ervoor zorgt dat ze hun verhalen kunnen vertellen aan de wereld. Gewapend met tweemaal zang, mondharp, percussie, verschillende akoestische gitaren en een mandoline. De muziek is oprecht, eerlijk en met hart & ziel gespeeld.

The Bluetails  (de Veldpoort)

The Bluetails vinden hun oorsprong in 2012 onder de naam Riverside Jr. & Cooperation. In eerste instantie speelt het trio, dat bestaat uit Dave en Henk Wessels (zoon en vader) en Alex Konijnenburg a.k.a Riverside Jr als gelegenheidsformatie. Alex en Henk maken dan nog deel uit van Big Will & the Bluesmen, een bekende act in het Nederlandse blues circuit. Dave is nu en dan als gastmuzikant actief bij dit gezelschap en heeft gespeeld in de rockformatie We The Firm. Vanaf 2012 heeft Riverside Jr & Co vrijwel direct succes met optredens in Nederland en België en dit continueert zich in 2013. De bekendheid neemt toe en daarmee de vraag naar een debuut cd. Daarom neemt de band in 2014 de live-cd ‘Riverside Tales’ op. Met dit album op zak en de gelegenheidsfase ontgroeid besluiten de mannen verder te gaan onder de naam The Bluetails, als volwaardige act op zowel kleine als grote podia. De muziekstijl van The Bluetails is vooral old school blues, deels (semi) akoestisch, deels elektrisch. Van de Delta-blues van Patton en Son House tot de Chicago-blues van Big Bill Broonzy. Maar ook de Vaudeville nummers van Bessie Smith en Texas-blues van Lightning Hopkins komen voorbij. Zo nu en dan overgoten met een jazzy swing-saus al naar gelang de gelegenheid . Muziek van liefhebbers voor liefhebbers.  

Little Boogie Boy  (Mazi Mas)

Al op jonge leeftijd leerde Hein Meijer gitaar spelen van zijn vader. Noten en muziekstukken spelen, daar hield Hein niet zo van. Dus ging de muziek al snel de jazzy kant op. Totdat hij op een dag een cassettebandje met bluesmuziek in handen kreeg, dat was helemaal zijn ding. Niet veel later nam Heins vader hem en zijn broer Harry mee naar Nick Vollebregts Jazzcafé in Laren waar de TROS destijds wekelijks een jazzprogramma opnam met af en toe aandacht voor blues. Hier speelde die donderdag de Buddy Guy & Junior Wells Bluesband. Hein was direct verkocht en woonde met vader en broer met grote regelmaat optredens van Amerikaanse bluesbands bij. In 1992 vertrok Hein op achttien jarige leeftijd naar de Verenigde Staten om daar de blues wereld te verkennen. In de Chicago blues scene viel de witblonde jongen al snel op tussen de pikzwarte blues spelers en hij ging van bluesclub naar bluesclub om de muziek te beluisteren. En zo gebeurde het dat Hein op een dag door John Primer het podium werd opgeroepen om te spelen met Magic Slim. Hein speelde en danste mee op hun muziek waarop John zei: ‘Look at that little boogie boy’. Heins geuzennaam als blues speler was geboren, een naam die hij dankbaar aan zijn huidige band koppelde. Gezegend met een hese, donkere stem weet Little Boogie Boy steeds meer mensen voor zijn muziek te winnen.

 

The Spider & the Fly (Café Ome Ko)

Het semi-akoestische Stones blues-duo Spider & the Fly brengt het repertoire van ’s werelds Greatest Rock & Roll Band terug naar de essentie met 2 gitaren en 2 stemmen.  Tijdens een optreden worden megahits als Satisfaction, Honky Tonk Women en Brown Sugar afgewisseld met minder bekende pareltjes en bluesnummers van de afgelopen vijf decennia. Beide muzikanten hebben, net als The Rolling Stones, een blues achtergrond en hebben hun duo logischerwijs genoemd naar een bluesy Jagger & Richards compositie. Zanger-gitarist Cleanhead John is al jarenlang met hart en ziel Stonesfan, reisde op 16-jarige leeftijd naar Londen om Mick Jagger en Keith Richards te ontmoeten en toerde op latere leeftijd met diverse bluesbands van Amsterdam tot Athene. Gitarist-zanger Arjan de Bruijn is momenteel ook actief bij McAnthony’s Blues Gang en verzorgde met die band het voorprogramma van de Mick Taylor Band. Ter ere van het 50-jarig bestaan van The Rolling Stones brachten Spider & The Fly in 2012 hun tribute en tevens debuut-cd uit. Op het album ‘In A Stoney Web’ staan 16 Stones-covers en een Ode aan Brian Jones, de op 27-jarige leeftijd overleden gitarist van de band. Na dit debuutalbum bracht het duo een EP uit, met daarop oa. ‘I Wanna Be Your Man’ (de tweede Stonessingle ), ‘Time Is On My Side’ en ‘The Last Time’. Op 8 augustus 2014, precies 50 jaar na het eerste en legendarische optreden van The Rolling Stones in het Kurhaus, verzorgden Spider & The Fly een succesvol herdenkingsconcert in Scheveningen. Een optreden van Spider & The Fly is een feest der herkenning. Vocale ondersteuning tijdens het optreden wordt gewaardeerd, onder het motto:  It’s Only Rock & Roll, But We Like It.

 BLUES IN DE AVOND 20.00-02.00 uur

Ramblin' Dog (20.00-21.00 uur de Engel)

Ramblin' Dog, een viermans akoestische bluesband, is nieuw in de Nederlandse Blues scene. Bluesy stemmen, gitaren, bluesharp, bas en percussie zijn de ingrediënten voor een gevarieerd repertoire met luister muziek, maar ook lekker swingende nummers. Naast eigen nummers speelt de band (bewerkingen van) bestaande blues songs van onder andere Eric Bibb, Big Daddy Wilson, Matt Anderson, JJ Cale, Eric Clapton, Robert Johnson en meer. Het komt allemaal aan bod tijdens een optreden van deze gepassioneerde blues liefhebbers. Ramblin' Dog komt uit Brabant, maar kent geen grenzen en speelt overal. De band voelt zich thuis op grote en kleine podia, alsook in kleine cafés of op terrassen. De band bestaat uit Frank Reemers (gitaar en zang), Joep de Greef (zang, gitaar en bluesharp), Hans F. Marijnissen (cajon en percussie) en Markus Trum (basgitaar).

Richard van Bergen's Rootbag met special guests Kai Strauss en Gait Klein Kromhof (20.00-22.00 uur Calypso) 

Richard van Bergen’s Rootbag is een trio dat geïnspireerd wordt door hypnotiserende Blues van de Mississippi Delta, sexy grooves uit New Orleans en stomende R&B. De band mengt dit alles samen tot een Rootbag-achtige gumbo soep. Rauw, intens, soulful en groovy. Ontstaan in 2010 met Dick Wagensveld op bas en Jeroen JJ Goossens op drums. Dat jaar speelden ze op het bekende Moulin Blues Festival. De cd ‘Rootbag’ werd in 2014 uitgebracht en bevat twaalf eigen nummers. Op Arrow Classic Rock Radio werd de cd uitverkozen tot Blues cd van het jaar 2014 met 45% van de stemmen. In 2016 won de band de Dutch Blues Award voor beste band van het jaar 2015. In September 2017 brengt de band haar tweede album uit, getiteld ‘Walk On In’ op het Belgische Naked label. De band bestaat naast Richard van Bergen (gitaar en zang) uit Jody van Ooijen (drums) en Roelof Klijn (bas en zang). Bandleden toerden en maakten opnames met Malford Milligan, Duke Robillard, Byther Smith, Sugar Ray Rayford, Matt Schofield, Sean Webster, Junior Mack, Enrico Crivellaro en Roscoe Chenier. Hun muziek bracht hen naar Moulin Blues, North Sea Jazz, BRBF Peer, Zwarte Cross, SXSW (Austin, Texas) en talrijke Blues podia in Europa.

Mojo Hand (21.00-23.00 uur de Engel)

Mojo Hand is een viermans bluesband met een vracht aan muzikale ervaring. Het repertoire is swingend, bluesy, funky én op het juiste moment ingetogen en gaat van Chicago naar Texas en terug. Veel eigen nummers en bewerkingen van bestaande blues songs. De band bestaat uit Joep de Greef (zang, orgel, piano en bluesharp), Frank Reemers (zang en gitaar), Joop de Graaff (bas) en Mathieu van Uden (drums).hand is een 4 mans bluesband met een vracht aan muzikale ervaring. Het repertoire is swingend, bluesy, funky én op het juiste moment ingetogen en gaat van Chicago naar Texas en terug. Veel eigen nummers en bewerkingen van bestaande blues songs. De band bestaat uit Joep de Greef (zang, organ, piano en bluesharp, Frank Reemers (zang en gitaar), Joop de Graaf op bas en Mathieu van Uden op drums.

Charles Adrian Band (21.00-24.00 uur Café 't Hoff)

De Charles Adrian band bestaat uit de ex-Millstreet Bluesband leden Klaas van Kuilenburg op zang en gitaar, Willy van Maurik op drums en zang, (gast) Tom Moerenhout op saxofoon en zang en Dirk Wagenveld op basgitaar. De band speelt een uitgebreid scala aan bekende en onbekende songs uit de Rock- en de Rhythm & Blueswereld en zijn met regelmaat te gast op veel Blues- en Jazzfestivals zo ook in de diverse Bluescafé’s.

Midland Blues Band (21.30-01.00 uur Café de Vaert)

Midland Blues Band is een vijfkoppige blues-rock formatie, die met veel succes optreedt vanuit het midden van het land. Het is een band waarin vol overgave blues met hart en ziel wordt gespeeld. Ze nemen je graag mee naar Route 61, de bekendste weg van Amerika met Blues, Swing, Soul en Rock ’n Roll aangevuld met hier en daar een vleugje funk. De heren zorgen voor een muzikaal hoogwaardig avondvullend programma waarbij stilzitten een probleem is. Midland Bluesband bestaat uit zanger Erwin, gitarist Seger, toetsenist Paul, basgitarist Manfred en drummer Johan.


Bacon Fat Louis (22.00-24.00 uur Eethuys Dorestad)

De band Bacon Fat Louis bestaat uit Bo Hudson en Sandy ‘Slim’ Sticks. Een helft van het duo bespeelt de drums en de andere helft de gitaar. Samen zijn ze fan van bands als The White Stripes, John Lee Hooker en R.L. Burnside. Op het twaalf nummers tellende debuutalbum ‘Bacon Fat Louis’ tonen de heren aan een ideale kroegband te zijn.

foto Werry Crone

Trouble No More (21.30-01.00 uur Café BijDie2)

Trouble No More is een gevestigde naam in de Nederlandse blueswereld. Sinds de oprichting in 1990 trekt de band met een energieke live show langs kroegen en de bekende blues cafés tot aansprekende festivals. Soms op grote podia, dan weer met het drumstel naast het biljart, maar altijd met aanstekelijk enthousiasme. In 2012 kwam Trouble No More uit op de Dutch Blues Challenge. De jury prees de arrangementen, de strakke groove en de professionaliteit. De band brengt een swingende rhythm & blues, met Chicago, Texas en ook West Coast invloeden. Gevarieerd, maar steeds herkenbaar. Met veelzijdig gitaarwerk en rauwe stem zet Onno Blok de toon voor de unieke stijl van de band. Gedragen door de strakke ritmesectie van Arie Schilling (bas en zang) en Paul van Berkel (drums en zang) en met dynamisch toetsenwerk van Ton Beukelman (Hammond) is elk optreden een muzikaal feestje. Als het even kan wordt de band aangevuld met Job Groot op tenorsax.

Joost de Lange Rock/Blues Experience (22.00-01.00 uur Café Ome Ko)

Een Zeeuws/Vlaamse combinatie met Joost de Lange (zang en leadgitaar), Ramses Donvil (drums) en Mitchel Goor (basgitaar). De band bracht vanaf 2010 drie cd’s uit waarvan de laatste ‘Live in Antwerp’ in 2017. De band speelt veel eigen werk, geïnspireerd door muzikanten als Stevie Ray Vaughan, Rory Gallagher en Jimmy Hendrix. 

BLUES IN DE NACHT 00.00-02.00 uur

Bullfrog Taste Express (00.00-02.00 uur Café 't Pakhuis)

Bullfrog Taste Express brengt een muzikaal eerbetoon aan een van de meest invloedrijke gitaristen uit de historie van de rock. Centraal staat hier natuurlijk Rory Gallagher, de helaas veel te vroeg overleden Ier die met zijn afgeragde Strat is verworden tot een regelrecht icoon in de blues-rock. The Bullfrog Taste Express heeft, als het op muzikale ervaring aankomt, een rijkelijk gevulde schatkist. Zo maakte voorman Wilko van Beek deel uit van onder meer I’ve got the Bullets (de band waarmee Frédérique Spigt doorbrak), terwijl hij met de hardrockformaties Hammerhead en Perfect Strangers in de jaren tachtig en negentig de hele wereld rondreisde. Nico Groen is vooral bekend als Blues/Rock-drummer en hij speelt op dit moment bij Sidewalk-Sally, Bullfrog Taste Express en diverse andere bands/projecten. Verder speelde hij onder andere met Herman Brood, Hans & Candy Dulfer, Adje van den Berg en toerde met Flavium zelfs in het voorprogramma van Rory Gallagher. Bassist Eric de Boer staat intussen al een slordige drie decennia op de Nederlandse podia. Zo speelde hij jarenlang in het trio rond Anand Mahangoe, eind jaren negentig uitgeroepen tot beste gitarist van ons land.

 
 
 
 

Copyright © 2009-2020 Stichting BluesInWijk Wijk bij Duurstede.
Alle rechten voorbehouden.